اخلاق ‹ دین ‹ اصول دین ‹ نبوت ‹ پیامبران ‹ نوح ‹ تبلیغ ‹ تهییج عواطف در تبلیغ آیات: ۵
فراوانی در هر سال ۰ ۱ ۱ ۳ ۵ ۷ ۹ ۱۱ ۱۳ ۱۵ ۱۷ ۱۹ ۲۱ ۲۳ سال ۱: ۰ سال ۲: ۰ سال ۳: ۱ سال ۴: ۰ سال ۵: ۰ سال ۶: ۱ سال ۷: ۰ سال ۸: ۰ سال ۹: ۱ سال ۱۰: ۱ سال ۱۱: ۰ سال ۱۲: ۱ سال ۱۳: ۰ سال ۱۴: ۰ سال ۱۵: ۰ سال ۱۶: ۰ سال ۱۷: ۰ سال ۱۸: ۰ سال ۱۹: ۰ سال ۲۰: ۰ سال ۲۱: ۰ سال ۲۲: ۰ سال ۲۳: ۰ درصد از آیات هر سال ۰٪ ۱٪ ۱ ۳ ۵ ۷ ۹ ۱۱ ۱۳ ۱۵ ۱۷ ۱۹ ۲۱ ۲۳ سال ۱: ۰٪ سال ۲: ۰٪ سال ۳: ۰٪ سال ۴: ۰٪ سال ۵: ۰٪ سال ۶: ۰٪ سال ۷: ۰٪ سال ۸: ۰٪ سال ۹: ۰٪ سال ۱۰: ۰٪ سال ۱۱: ۰٪ سال ۱۲: ۰٪ سال ۱۳: ۰٪ سال ۱۴: ۰٪ سال ۱۵: ۰٪ سال ۱۶: ۰٪ سال ۱۷: ۰٪ سال ۱۸: ۰٪ سال ۱۹: ۰٪ سال ۲۰: ۰٪ سال ۲۱: ۰٪ سال ۲۲: ۰٪ سال ۲۳: ۰٪ آیات اعراف · ۸۵ وَ إِلَى مَدْيَنَ أَخَاهُمْ شُعَيْباً قَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُمْ مِنْ إِلٰهٍ غَيْرُهُ قَدْ جَاءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ فَأَوْفُوا الْكَيْلَ وَ الْمِيزَانَ وَ لاَ تَبْخَسُوا النَّاسَ أَشْيَاءَهُمْ وَ لاَ تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ بَعْدَ إِصْلاَحِهَا ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ
و به سوی مدین، برادرشان شعیب را (فرستادیم)؛ گفت: «ای قوم من! خدا را بپرستید، که جز او معبودی ندارید! دلیل روشنی از طرف پروردگارتان برای شما آمده است؛ بنابر این، حق پیمانه و وزن را ادا کنید! و از اموال مردم چیزی نکاهید! و در روی زمین، بعد از آنکه (در پرتو ایمان و دعوت انبیاء) اصلاح شده است، فساد نکنید! این برای شما بهتر است اگر با ایمان هستید!
طه · ۶۳ قَالُوا إِنْ هٰذَانِ لَسَاحِرَانِ يُرِيدَانِ أَنْ يُخْرِجَاكُمْ مِنْ أَرْضِكُمْ بِسِحْرِهِمَا وَ يَذْهَبَا بِطَرِيقَتِكُمُ الْمُثْلَى
گفتند: «این دو (نفر) مسلّماً ساحرند! میخواهند با سحرشان شما را از سرزمینتان بیرون کنند و راه و رسم نمونه شما را از بین ببرند!
شعراء · ۱۹۸ وَ لَوْ نَزَّلْنَاهُ عَلَى بَعْضِ الْأَعْجَمِينَ
هرگاه ما آن را بر بعضی از عجم [= غیر عرب] ها نازل میکردیم...
عنکبوت · ۳۶ وَ إِلَى مَدْيَنَ أَخَاهُمْ شُعَيْباً فَقَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَ ارْجُوا الْيَوْمَ الْآخِرَ وَ لاَ تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ
و ما بسوی «مدین»، برادرشان «شعیب» را فرستادیم؛ گفت: «ای قوم من! خدا را بپرستید، و به روز بازپسین امیدوار باشید، و در زمین فساد نکنید!»
لقمان · ۱۶ يَا بُنَيَ إِنَّهَا إِنْ تَكُ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ فَتَكُنْ فِي صَخْرَةٍ أَوْ فِي السَّمَاوَاتِ أَوْ فِي الْأَرْضِ يَأْتِ بِهَا اللَّهُ إِنَ اللَّهَ لَطِيفٌ خَبِيرٌ
پسرم! اگر به اندازه سنگینی دانه خردلی (کار نیک یا بد) باشد، و در دل سنگی یا در (گوشهای از) آسمانها و زمین قرار گیرد، خداوند آن را (در قیامت برای حساب) میآورد؛ خداوند دقیق و آگاه است!