آیات: ۷
وَ يَوْمَ نُسَيِّرُ الْجِبَالَ وَ تَرَى الْأَرْضَ بَارِزَةً وَ حَشَرْنَاهُمْ فَلَمْ نُغَادِرْ مِنْهُمْ أَحَداً
و روزی را به خاطر بیاور که کوهها را به حرکت درآوریم؛ و زمین را آشکار (و مسطح) می‌بینی؛ و همه آنان [= انسانها] را برمی‌انگیزیم، و احدی از ایشان را فروگذار نخواهیم کرد!
وَ تَسِيرُ الْجِبَالُ سَيْراً
و کوهها از جا کنده و متحرّک می‌شوند!
وَ بُسَّتِ الْجِبَالُ بَسّاً
و کوهها در هم کوبیده می‌شود،
فَكَانَتْ هَبَاءً مُنْبَثّاً
و بصورت غبار پراکنده درمی‌آید،
وَ إِذَا الْجِبَالُ نُسِفَتْ
و در آن زمان که کوهها از جا کنده شوند،
وَ سُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَاباً
و کوهها به حرکت درمی‌آید و بصورت سرابی می‌شود!
وَ إِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْ
و در آن هنگام که کوهها به حرکت درآیند،