گفتگوی بهشتیان

هُمْ وَ أَزْوَاجُهُمْ فِي ظِلاَلٍ عَلَى الْأَرَائِكِ مُتَّكِئُونَ

آنها و همسرانشان در سایه‌های (قصرها و درختان بهشتی) بر تختها تکیه زده‌اند.

قَالَ قَائِلٌ مِنْهُمْ إِنِّي كَانَ لِي قَرِينٌ

کسی از آنها می‌گوید: «من همنشینی داشتم...

وَ أَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ يَتَسَاءَلُونَ

در این هنگام رو به یکدیگر کرده (از گذشته) سؤال می‌نمایند؛

إِلاَّ قِيلاً سَلاَماً سَلاَماً

تنها چیزی که می‌شنوند «سلام» است «سلام»!

لاَ يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْواً وَ لاَ كِذَّاباً

در آنجا نه سخن لغو و بیهوده‌ای می‌شنوند و نه دروغی!