قاموس قرآن:
حرارت شديد. در صحاح گويد: «حمى النهار و حمى التّنور: اشتّد حرّ هما و احميت الحديد فى النار فهو محمى» راغب گويد: آن حرارتى است كه از فلزات سرخ كرده و از بدن برخيزد. * [توبه:35] روزى كه به آنهادر آتش جهنّم حرارت داده شود و با آنها پيشانى و پهلوها و پشتهايشان داغ كرده شود. * [غاشية:4]، [قارعة:11]. حامية بنا بر آنچه گذشت به معنى گرم و سوزنده است در نهج البلاغه خطبه 188 در وصف آتش آخرت فرموده: مُظْلِمَةِ اَقْطارُها. حامِيَةٍ قُدُورُها. فَظيعَةٍ اُمُوِرُها. امّا چرا نار، با حاميّه توصيف شده؟ شايد مراد شدّت و گدازنده بودن گفتهاند .
خداوند هیچگونه «بحیره» و «سائبه» و «وصیله» و «حام» قرار نداده است [اشاره به چهار نوع از حیوانات اهلی است که در زمان جاهلیت، استفاده از آنها را بعللی حرام میدانستند؛ و این بدعت، در اسلام ممنوع شد.] ولی کسانی که کافر شدند، بر خدا دروغ میبندند؛ و بیشتر آنها نمیفهمند!
در آن روز که آن را در آتش جهنم، گرم و سوزان کرده، و با آن صورتها و پهلوها و پشتهایشان را داغ میکنند؛ (و به آنها میگویند): این همان چیزی است که برای خود اندوختید (و گنجینه ساختید)! پس بچشید چیزی را که برای خود میاندوختید!
(به خاطر بیاورید) هنگامی را که کافران در دلهای خود خشم و نخوت جاهلیّت داشتند؛ و (در مقابل،) خداوند آرامش و سکینه خود را بر فرستاده خویش و مؤمنان نازل فرمود و آنها را به حقیقت تقوا ملزم ساخت، و آنان از هر کس شایستهتر و اهل آن بودند؛ و خداوند به همه چیز دانا است.