مبغوضان ‹ خدا ‹ وفور نعمتهای خدا آیات: ۶
فراوانی در هر سال ۰ ۱ ۲ ۳ ۱ ۳ ۵ ۷ ۹ ۱۱ ۱۳ ۱۵ ۱۷ ۱۹ ۲۱ ۲۳ سال ۱: ۰ سال ۲: ۰ سال ۳: ۰ سال ۴: ۰ سال ۵: ۰ سال ۶: ۰ سال ۷: ۲ سال ۸: ۰ سال ۹: ۰ سال ۱۰: ۰ سال ۱۱: ۰ سال ۱۲: ۱ سال ۱۳: ۰ سال ۱۴: ۳ سال ۱۵: ۰ سال ۱۶: ۰ سال ۱۷: ۰ سال ۱۸: ۰ سال ۱۹: ۰ سال ۲۰: ۰ سال ۲۱: ۰ سال ۲۲: ۰ سال ۲۳: ۰ درصد از آیات هر سال ۰٪ ۱٪ ۱ ۳ ۵ ۷ ۹ ۱۱ ۱۳ ۱۵ ۱۷ ۱۹ ۲۱ ۲۳ سال ۱: ۰٪ سال ۲: ۰٪ سال ۳: ۰٪ سال ۴: ۰٪ سال ۵: ۰٪ سال ۶: ۰٪ سال ۷: ۱٪ سال ۸: ۰٪ سال ۹: ۰٪ سال ۱۰: ۰٪ سال ۱۱: ۰٪ سال ۱۲: ۰٪ سال ۱۳: ۰٪ سال ۱۴: ۱٪ سال ۱۵: ۰٪ سال ۱۶: ۰٪ سال ۱۷: ۰٪ سال ۱۸: ۰٪ سال ۱۹: ۰٪ سال ۲۰: ۰٪ سال ۲۱: ۰٪ سال ۲۲: ۰٪ سال ۲۳: ۰٪ آیات ابراهیم · ۳۴ وَآتَاكُم مِّن كُلِّ مَا سَأَلْتُمُوهُ وَإِن تَعُدُّوا نِعْمَتَ اللَّهِ لَا تُحْصُوهَا إِنَّ الْإِنسَانَ لَظَلُومٌ كَفَّارٌ
و از هر چیزی که از او خواستید، به شما داد؛ و اگر نعمتهای خدا را بشمارید، هرگز آنها را شماره نتوانید کرد! انسان، ستمگر و ناسپاس است!
نحل · ۱۸ وَإِن تَعُدُّوا نِعْمَةَ اللَّهِ لَا تُحْصُوهَا إِنَّ اللَّهَ لَغَفُورٌ رَّحِيمٌ
و اگر نعمتهای خدا را بشمارید، هرگز نمیتوانید آنها را احصا کنید؛ خداوند بخشنده و مهربان است!
نحل · ۱۹ وَاللَّهُ يَعْلَمُ مَا تُسِرُّونَ وَمَا تُعْلِنُونَ
خداوند آنچه را پنهان میدارید و آنچه را آشکار میسازید، میداند.
نحل · ۸۱ وَاللَّهُ جَعَلَ لَكُم مِّمَّا خَلَقَ ظِلَالًا وَجَعَلَ لَكُم مِّنَ الْجِبَالِ أَكْنَانًا وَجَعَلَ لَكُمْ سَرَابِيلَ تَقِيكُمُ الْحَرَّ وَسَرَابِيلَ تَقِيكُم بَأْسَكُمْ كَذَٰلِكَ يُتِمُّ نِعْمَتَهُ عَلَيْكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْلِمُونَ
و (نیز) خداوند از آنچه آفریده است سایههایی برای شما قرار داده؛ و از کوهها پناهگاههایی؛ و برای شما پیراهنهایی آفریده، که شما را از گرما (و سرما) حفظ میکند؛ و پیراهنهایی که به هنگام جنگ، حافظ شماست؛ این گونه نعمتهایش را بر شما کامل میکند، شاید تسلیم فرمان او شوید!
فصلت · ۴۹ لَّا يَسْأَمُ الْإِنسَانُ مِن دُعَاءِ الْخَيْرِ وَإِن مَّسَّهُ الشَّرُّ فَيَئُوسٌ قَنُوطٌ
انسان هرگز از تقاضای نیکی (و نعمت) خسته نمیشود؛ و هرگاه شرّ و بدی به او رسد، بسیار مأیوس و نومید میگردد!
فصلت · ۵۱ وَإِذَا أَنْعَمْنَا عَلَى الْإِنسَانِ أَعْرَضَ وَنَأَىٰ بِجَانِبِهِ وَإِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ فَذُو دُعَاءٍ عَرِيضٍ
و هرگاه به انسان (غافل و بیخبر) نعمت دهیم، روی میگرداند و به حال تکبّر از حق دور میشود؛ ولی هرگاه مختصر ناراحتی به او رسد، تقاضای فراوان و مستمرّ (برای بر طرف شدن آن) دارد!