وَ مَا أَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ إِلاَّ وَ لَهَا كِتَابٌ مَعْلُومٌ
ما اهل هیچ شهر و دیاری را هلاک نکردیم مگر اینکه اجل معیّن (و زمان تغییر ناپذیری) داشتند!
تکرارها: ۹
وَ مَا أَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ إِلاَّ وَ لَهَا كِتَابٌ مَعْلُومٌ
ما اهل هیچ شهر و دیاری را هلاک نکردیم مگر اینکه اجل معیّن (و زمان تغییر ناپذیری) داشتند!
وَ إِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلاَّ عِنْدَنَا خَزَائِنُهُ وَ مَا نُنَزِّلُهُ إِلاَّ بِقَدَرٍ مَعْلُومٍ
و خزائن همه چیز، تنها نزد ماست؛ ولی ما جز به اندازه معیّن آن را نازل نمیکنیم!
فَجُمِعَ السَّحَرَةُ لِمِيقَاتِ يَوْمٍ مَعْلُومٍ
سرانجام ساحران برای وعدهگاه روز معیّنی جمعآوری شدند.
قَالَ هٰذِهِ نَاقَةٌ لَهَا شِرْبٌ وَ لَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍ مَعْلُومٍ
گفت: «این ناقهای است (که آیت الهی است) برای او سهمی (از آب قریه)، و برای شما سهم روز معینّی است!
أُولٰئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَعْلُومٌ
برای آنان [= بندگان مخلص] روزی معیّن و ویژهای است،
وَ مَا مِنَّا إِلاَّ لَهُ مَقَامٌ مَعْلُومٌ
و هیچ یک از ما نیست جز آنکه مقام معلومی دارد؛
لَمَجْمُوعُونَ إِلَى مِيقَاتِ يَوْمٍ مَعْلُومٍ
همگی در موعد روز معیّنی گردآوری میشوند،
وَ الَّذِينَ فِي أَمْوَالِهِمْ حَقٌ مَعْلُومٌ
و آنها که در اموالشان حق معلومی است...
إِلَى قَدَرٍ مَعْلُومٍ
تا مدّتی معیّن؟!