تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) إِنَّ رَبَّکَ يَقْضِي بَيْنَهُمْ بِحُکْمِهِ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْعَلِيمُ (78) بعد از آن بيان حکم اختلاف آنها را فرمايد: إِنَّ رَبَّکَ يَقْضِي بَيْنَهُمْ‌: بدرستى که پروردگار تو حکم فرمايد ميان اهل اختلاف از بنى اسرائيل و ميان کسانى که اختلاف نمايند در دين روز قيامت، بِحُکْمِهِ‌: به حکم خود که عدل است يا به حکمت و مصلحت خود. وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْعَلِيمُ‌: و او است غالب که حکم او را رد نتوان نمود، دانا به حقيقت آنچه حکم فرمايد و به حقيقت حکمت آن؛ يا عزيز است در انتقام مبطلين، و عليم به فضل ميان ايشان و محقين. تنبيه: آيه شريفه آگاهى است به دو امر: 1- آنکه حکم، خاصه ذات سبحانى است، پس نافذ نيست حکم غير؛ و مى‌رساند هر ذى حقى را به حقش، مؤمن و مطيع را به درجات و ثواب، کافر و عاصى را به درکات و عقاب. 2- آنکه وعده فرموده مظلوم را به دادرسى از ظالم و انتقام از او بر وفق عدل و داد و قسط.