تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَتَوَکَّلْ عَلَى اللَّهِ إِنَّکَ عَلَى الْحَقِّ الْمُبِينِ (79)
بعد از آن خطاب به حبيب خود حضرت محمد صلّى اللّه عليه و آله فرمايد که چون دانستى که حق تعالى ميان اهل حق و باطل حکم نمايد و هر يک را بر وفق اعمال مجازات خواهد فرمود:
فَتَوَکَّلْ عَلَى اللَّهِ: پس توکل کن بر خدا و از دشمنى و مخاصمه معاندان باک ندار و انديشه بخاطر راه مده و در دعوت خود راسخ باش. إِنَّکَ عَلَى الْحَقِّ الْمُبِينِ: بدرستى که تو بر حق آشکارائى، يعنى به يقين راه تو راست و کار تو درست، و محقّ اولى و احقّ است به توکل از مبطل، و حقيق است به وثوق به خدا
جلد 10 - صفحه 81
و حفظ و نصرت او.
تبصره: آيه شريفه دستور عام است براى عموم مبلغين اسلامى که در قسمت تبليغات خود انديشناک نبوده و ابدا از هياهوى معاندين پروا نداشته اتکال و وثوق به نصرت الهى داشته در مقام اداى وظيفه برآمده، توکل بر خدا بنمايند و از او استمداد بخواهند، که البته حقيقت هر شيئى حافظ آن شى‌ء باشد. بنابراين چون دين اسلام و قرآن، حق و حقانيتش هويدا باشد، ناصر حقيقى، ناشر و مروّج فرامين خود را نگهبان است.