1- کار کوردلان را به خداوند واگذار کن. فَتَوَکَّلْ ... إِنَّکَ لا تُسْمِعُ الْمَوْتى
2- اگر شنونده سنگدل باشد، سخن حقّ از گويندهى پاک و شايسته نيز در او اثرى ندارد. آرى، لامپ سوخته با اتّصال به هيچ برقى روشن نمىشود. «إِنَّکَ عَلَى الْحَقِّ الْمُبِينِ- إِنَّکَ لا تُسْمِعُ الْمَوْتى»
بر سيه دل چه سود خواندن وعظ
نرود ميخ آهنين در سنگ
3- بىاثر بودن تبليغ پيامبران، به خاطر ابهام در کار نيست، بلکه به خاطر کوردلى منکران است. «إِنَّکَ عَلَى الْحَقِّ الْمُبِينِ- إِنَّکَ لا تُسْمِعُ الْمَوْتى»
4- ايمان به منزلهى روح در کالبد است. کسانى که با ديدن معجزه وشنيدن منطق، ايمان نمىآورند، لاشهاى بىروح و مرده هستند. «إِنَّکَ لا تُسْمِعُ الْمَوْتى» آرى
«1». کشفالارتياب، ص 109.
«2». صحيحبخارى، ج 5، ص 97.
«3». شرح نهجالبلاغه ابن ابىالحديد، ج 1، ص 248.
جلد 6 - صفحه 458
حقّ شنوى و حقّ پذيرى، نشانهى سلامت روح است.
5- اگر انسان به يقين برسد، اعراض مردم در او اثرى ندارد. «إِنَّکَ عَلَى الْحَقِّ الْمُبِينِ- وَلَّوْا مُدْبِرِينَ»
6- افراد کر مىتوانند با اشاره چيزى بفهمند، ولى افراد شنوا که به حقيقت پشت کرده واز اهل حقّ دور شدهاند، اشارات را هم نمىفهمند. «وَلَّوْا مُدْبِرِينَ»
7- بدتر از اعراض، تداوم اعراض است. «وَلَّوْا مُدْبِرِينَ»