تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ ما أَنْتَ بِهادِي الْعُمْيِ عَنْ ضَلالَتِهِمْ إِنْ تُسْمِعُ إِلاَّ مَنْ يُؤْمِنُ بِآياتِنا فَهُمْ مُسْلِمُونَ (81) وَ ما أَنْتَ بِهادِي الْعُمْيِ‌: و نيستى تو راه نماينده کوران، عَنْ ضَلالَتِهِمْ‌: از گمراهى ايشان، زيرا هدايت حاصل نمى‌شود مگر به چشم، و اين از ايشان مفقود است. به قرائت حمزه (و ما انت تهدى العمى) يعنى تو راه نمى‌نمائى هر که را که کور است. اين نيز بر سبيل تمثيل است، يعنى چون کفار و معاندان به جهت فرط عناد و استکبار، استعمال قوه فکريه نمى‌کنند در آيات واضحه که رساننده سالک است بسر منزل نجات، پس گوئيا بصيرت ندارند، و اين کوردلان بمنزله کورانند که به جهت نداشتن چشم، راه نمى‌برند به مقصد خود و در گمراهى خود متحير و سرگردان مى‌مانند. إِنْ تُسْمِعُ‌: نشنوانى تو، يعنى شنوانيدن تو فايده ندارد، إِلَّا مَنْ يُؤْمِنُ‌: مگر کسى را که ايمان بياورد و تصديق نمايد، بِآياتِنا: به آيات ما، يعنى طلب حق کند به نظر کردن و تأمل نمودن در آيات بيّنه و معجزات واضحه ما. فَهُمْ مُسْلِمُونَ‌: پس ايشان تسليم شدگان فرمانند و متخصصان ايقان.