تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ بِما ظَلَمُوا فَهُمْ لا يَنْطِقُونَ (85) وَ وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ‌: و واقع شود قول، يعنى فرود آيد عذاب بر ايشان، بِما ظَلَمُوا: به سبب ستم نمودن و از حق درگذشتن ايشان که تکذيب آيات و حجج خدا بود. فَهُمْ لا يَنْطِقُونَ‌: پس ايشان سخن نگويند به عذرخواهى به جهت مشغولى به عقوبات نامتناهى، يا به سبب عظمت آنچه مشاهده کنند و وحشت‌ «1» تفسير على بن ابراهيم قمى، ج 2، ص 130. «2» تفسير على بن ابراهيم، ج 2، ص 131. جلد 10 - صفحه 87 آنچه از انواع عقاب ببينند و قادر بر تکلم نباشند. يا در جواب مؤاخذه چيزى نتوانند گفت که براى ايشان حجت باشد و نفع به آنها رساند.