اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَسَقي لَهُما ثُم‌َّ تَوَلّي إِلَي الظِّل‌ِّ فَقال‌َ رَب‌ِّ إِنِّي لِما أَنزَلت‌َ إِلَي‌َّ مِن خَيرٍ فَقِيرٌ «24»
پس حضرت موسي سقايت کرد براي آن دو امرأه پس رفت در سايه خستگي راه و سقايت را فرو نشاند قدري استراحت کرد پس گفت پروردگار من محققا بآنچه براي من نازل فرموده‌اي فقير و محتاج هستم.
حضرت موسي بحال اينکه دو دختر که آثار عفت و بزرگي از آنها مشاهده کرد بحال آنها رقت کرد.
فَسَقي لَهُما گفتند دلو اينکه چاه بقدري بزرگ بود که ده نفر بکمک يکديگر ميکشيدند حضرت موسي آنها را عقب کرد و يک تنه دلو را بالا آورد و مواشي آن دو دختر را سيراب کرد و آنها را روانه کرد آنها بسيار خوشنود شدند رفتند خدمت شعيب و شرح اينکه قضيه را بيان کردند.
ثُم‌َّ تَوَلّي إِلَي الظِّل‌ِّ رفت زير سايه درختي از شدت حرارت و خستگي و گرسنگي که گفتند در بيابان که ميآمد آذوقه همراه نداشت و با علف بيابان ارتزاق ميکرد قدري استراحت نمايد.
فَقال‌َ رَب‌ِّ إِنِّي لِما أَنزَلت‌َ إِلَي‌َّ مِن خَيرٍ فَقِيرٌ اخباري داريم که احتياج شديد داشت به نان که تغذي کند چون بسيار گرسنه بود و گفتند موسي سه مرتبه اظهار گرسنگي کرد يکي در اينکه موقع و يکي در موقعي که به فتي گفت: آتِنا غَداءَنا لَقَد لَقِينا مِن سَفَرِنا هذا نَصَباً (کهف آيه 62) و يکي بخضر گفت لَو شِئت‌َ لَاتَّخَذت‌َ عَلَيه‌ِ أَجراً (کهف آيه 77) لکن اينکه يکي از مصاديق بوده ولي موسي نميدانست وارد مدين شود بر کي وارد شود تمام اهل مدين کافر
جلد 14 - صفحه 224
بودند و بچه وسيله‌اي تعيش کند لذا اظهار فقر در پيشگاه احديت کرد خداوند براي او با کمال احترام وسيله فراهم فرمود چون دختران شعيب رفتند خدمت شعيب و بر حسب قاعده همه روزه زودتر آمدند شعيب سبب پرسيد شرح ما وقع را بيان کردند و شعيب هم انتظار يک همچه موقعي را داشت چون گفتند شعيب از شدت بکاء سه مرتبه نابينا شد و خداوند چشم او را برگردانيد و خطاب رسيد که اگر گريه تو براي خوف از آتش است ما تو را نجات ميبخشيم و اگر شوق بهشت است براي تو مباح نموديم عرض کرد پروردگار من براي شوق ملاقات تو و ازدياد محبت تو است خطاب شد چون چنين است ما هم کليم خود را خادم تو مقرر فرموديم لذا انتظار اينکه موهبت را داشت چون دخترانش شرح اينکه قضيه را بر او بيان کردند يک نفر آنها را روانه کرد که او را بياورد.