اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَجاءَته‌ُ إِحداهُما تَمشِي عَلَي استِحياءٍ قالَت إِن‌َّ أَبِي يَدعُوک‌َ لِيَجزِيَک‌َ أَجرَ ما سَقَيت‌َ لَنا فَلَمّا جاءَه‌ُ وَ قَص‌َّ عَلَيه‌ِ القَصَص‌َ قال‌َ لا تَخَف نَجَوت‌َ مِن‌َ القَوم‌ِ الظّالِمِين‌َ «25»
پس آمد يکي از آن دختران شعيب راه ميرفت بآرامي با کمال حياء و عفت گفت به موسي بدرستي که پدرم تو را دعوت فرموده که مزد و جزاء اينکه زحمتي که بر ما کشيدي و سقايت کردي بدهد پس چون آمد موسي نزد شعيب و شرح حال خود را بيان کرد شعيب باو گفت مترس نجات پيدا کردي از قوم ظلم کنندگان.
فَجاءَته‌ُ إِحداهُما گفتند آن دختر بزرگش که همين دختر را شعيب بموسي تزويج کرد.
تَمشِي عَلَي استِحياءٍ مشي و طريقه‌اش از روي حيا و خجلت بوده که بيايد و يک مرد غريب را دعوت کند چون امر پدر بود و اطاعتش لازم بود آمد اي کاش دختر شعيب ميآمد و دختران امروز را مشاهده ميکرد که با کمال زينت و آرايش ميان هزار اجنبي صحبت و شوخي و هم مجلس و هم مشرب در مجالس فحشاء و منکرات و تفريح و تفريحات مشي ميکنند البته آن دختر شعيب است و اما دختر پيغمبر اسلام حضرت رسول از او پرسيدند چه صفتي از براي زن بهترين صفات است عرض کرد اينکه چشمش بنامحرمي نيفتد و چشم نامحرمي باو نگاه نکند.
جلد 14 - صفحه 225
قالَت إِن‌َّ أَبِي يَدعُوک‌َ لِيَجزِيَک‌َ أَجرَ ما سَقَيت‌َ لَنا و لو حضرت موسي براي اجر و مزد- اينکه سقايت را نکرد لکن شعيب خواست تدارک کند زحمت او را حضرت موسي فرمود بدختر شعيب که شما در عقب سر من بيائيد و راه را بمن نشان دهيد که چشم من بچادر شما نيفتد آمد تا نزد شعيب، شعيب احوال پرسي کرد کجا بودي و به اينجا براي چه آمدي.
فَلَمّا جاءَه‌ُ وَ قَص‌َّ عَلَيه‌ِ القَصَص‌َ شرح حال خود را بيان کرد و شعيب فهميد شخص بزرگواريست از خاندان انبياء مثل اسحق و يعقوب است اولا براي راحت خيال او فرمود:
قال‌َ لا تَخَف نَجَوت‌َ مِن‌َ القَوم‌ِ الظّالِمِين‌َ فرعونيان قدرت بر ورود مدين ندارند و از تحت سيطره آنها خارج است سپس براي اينکه موسي جاي ديگري نرود و اينکه زحمت بزرگ که سقايت مواشي است از دخترانش برداشته شود و همان دخترش که آمد و موسي را نزد شعيب برد به پدرش شعيب گفت: