سوره قصص(القصص)، آیه ۶۲ · جزء ۲۰ · صفحه ۳۹۳
وَيَوْمَ يُنَادِيهِمْ فَيَقُولُ أَيْنَ شُرَكَائِيَ الَّذِينَ كُنتُمْ تَزْعُمُونَ
روزی را (به خاطر بیاورید) که خداوند آنان را ندا میدهد و میگوید: «کجا هستند همتایانی که برای من میپنداشتید؟!»
معنی کلمات و عبارات
«أَیْنَ»: کجا؟ کو؟
نزول
سال ۱۲ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال
در آن زمان چه میگذشت (۱ رویداد)
نکات آیه
۱ - صحنه روبه رو شدن اهل شرک با مؤاخذه خداوند در روز رستاخیز، صحنه اى شایان توجه و یادآورى «و یوم ینادیهم فیقول أین شرکاءى»
«یوم» در «یوم ینادیهم» مفعول براى فعل محذوف «اذکر» است; یعنى، «اذکر یوم ینادیهم...».
۲ - محرومیت مشرکان، از افتخار قرب به خداوند در قیامت «و یوم ینادیهم»
«ندا» در جایى است که شخص را از دور بخوانند. بنابراین تعبیر «ینادیهم» به جاى «یدعوهم»، مى تواند بیانگر مطلب یاد شده باشد.
۳ - مکالمه خداوند با مردم در قیامت «و یوم ینادیهم فیقول أین شرکاءى»
ضمیر فاعل در «ینادى» و «یقول» به خداوند بازمى گردد.
۴ - پرسش تحقیرآمیز خداوند از مشرکان، درباره معبودهاى آنان در قیامت «فیقول أین شرکاءى»
استفهام در «أین شرکاءى» براى تهکّم و استهزا است.
۵ - شرک، اندیشه اى مبتنى بر حدس و گمان است; نه بر پایه دلیل و برهان. «أین شرکاءى الذین کنتم تزعمون»
«زعم» (مصدر «تزعمون») به سخنى گفته مى شود که گوینده درباره درستى آن، تردید داشته باشد.
۶ - انسان، مسؤول اندیشه ها و گرایش هاى خویش و مورد بازخواست از سوى خداوند در قیامت «و یوم ینادیهم فیقول أین شرکاءى الذین کنتم تزعمون»
۷ - شرک پیشگان، معتقد به وجود شریک هاى متعدد براى خداوند «فیقول أین شرکاءى الذین کنتم تزعمون»
تفسیر (۸)
موضوعات
دستهبندی موضوعی
ذکر مؤاخذه اخروی مشرکانحسابرسی اخروی عقیدهمحرومان از قرب خداپرسش درباره معبودان باطلتحقیر اخروی مشرکانتکلم خدا در قیامتپرسش از مشرکانمحرومیت اخروی مشرکانپرسشهای خداخدا و شریکبی منطقی شرکمشرکان در قیامتعقیده مشرکانمسؤولیت انسان
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۲۴)
- اقرار مشرکان اغوا شده در قیامت به گمراهی خویش+۱ آیه
- اعتراف معبودان باطل به گمراهی و گمراهکنندگی خویش+۳ آیه
- اظهار پیشوایان شرک، برای برایت از پیروان خویش در قیامت+۱ آیه
- بروز حقّانیّت توحید، در قیامت+۸ آیه
- مشرکان، مورد تهدید خداوند به عذاب+۴ آیه
- حسابرسی از مشرکان، در قیامت+۴ آیه
- خداوند، فراخوان مشرکان، برای حشر در صحنه قیامت+۲ آیه
- مکالمه خدا در قیامت با مشرکان، درباره گرایش انان به شرک و نقش رهبران مشرک+۲ آیه
- سؤال انکاری و استهزایی خداوند از مشرکان، درباره جایگاه و موقعیّت معبودهای شان در قیامت+۶ آیه
- سؤال انکاری و استهزایی خداوند از مشرکان، درباره جایگاه و موقعیّت معبودهای شان در قیامت+۶ آیه
- سؤال انکاری و استهزایی خداوند از مشرکان، درباره جایگاه و موقعیّت معبودهای شان در قیامت+۶ آیه
- اصرار مشرکان بر شرکورزی خویش+۲ آیه
- پرسش تحقیرامیز خدا از مشرکان، درباره معبودهای انان، در قیامت
- مشرکان، مورد تهدید خداوند به کیفر و عذاب+۲ آیه
- خداوند، فراخوان مشرکان برای حشر، در صحنه قیامت+۲ آیه
- حشر مشرکان، جهت مؤاخذه و کیفر در رستاخیز+۳ آیه
- اقرار رهبران مشرکان در قیامت، به گمراهی و اغواگری خود+۱ آیه
- اعتراف پیشوایان شرک، به ربوبیّت خدا، در قیامت+۱ آیه
- گفتگوی خدا با مشرکان در قیامت، درباره گرایش انان به شرک+۱ آیه
- بازخواست از مشرکان در قیامت با صدایی بلند، جهت پاسخگویی عقاید شرک امیز خود+۳ آیه
- شریک پنداشتن برای خداوند، گمانی موهوم+۵ آیه
- تعدّد معبودان باطل مشرکان+۸ آیه
- بروز حقّانیّت توحید، در قیامت+۸ آیه
- منادی/ اسماوصفات+۴ آیه