تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) فَخَرَجَ عَلى‌ قَوْمِهِ فِي زِينَتِهِ قالَ الَّذِينَ يُرِيدُونَ الْحَياةَ الدُّنْيا يا لَيْتَ لَنا مِثْلَ ما أُوتِيَ قارُونُ إِنَّهُ لَذُو حَظٍّ عَظِيمٍ (79) فَخَرَجَ عَلى‌ قَوْمِهِ فِي زِينَتِهِ‌: پس بيرون آمد قارون روز شنبه بر قوم خود در آرايش خود بر استر سفيد که زين زرين داشت سوار، و جامه ارغوانى پوشيده با چهار هزار سوار به همين کيفيت. و به روايتى جامه‌هاى آنها و اسبان، ديباى احمر بود از جانب راست سيصد غلام و از طرف چپ سيصد کنيز با حلىّ و ديبا «1». در کشاف نقل نموده که نود هزار نفر با جامه‌هاى معصفر سوار شدند و مردم تا آن روز رنگ معصفر نديده بودند «2». در موضح آورده که هزار جاريه با او بودند بر استران سفيد سوار با زين زرين و جامه ارغوانى محلّى بطلا، چون بدين دبدبه و جلال ميان قوم برآمد، قالَ الَّذِينَ يُرِيدُونَ الْحَياةَ الدُّنْيا: گفتند آنانکه مى‌خواستند زندگانى دنيا را و بدان راغب بودند از کفار و منافقان و ضعفاء اهل ايمان. قتاده گفته آنها جماعتى از اهل ايمان بودند که به جهت تمنى به خيرات و مبرات و انفاق در راه خدا، گفتند از روى غبطه: يا لَيْتَ لَنا مِثْلَ ما أُوتِيَ قارُونُ‌: اى قوم کاشکى بود ما را از مال مانند آنچه داده شده است به قارون. بنا به معنى دوم که قول مؤمنان باشد مثل را آرزو نمودند، نه عين را به جهت تحرز از حسد، إِنَّهُ لَذُو حَظٍّ عَظِيمٍ‌: بدرستى که قارون صاحب بهره بزرگى است از دنيا. «1» تفسير الکشاف زمخشرى (چ مصر 1354 هجرى) ج 3، ص 179. «2» تفسير الکشاف زمخشرى (چ مصر 1354 هجرى) ج 3، ص 179. جلد 10 - صفحه 184