1- حتّى انبيا با آن پاکى روح و کمال عبوديّت، توقّع دريافت وحى نداشتهاند، وحى، رحمت الهى بوده است. ما کُنْتَ تَرْجُوا ... إِلَّا رَحْمَةً مِنْ رَبِّکَ
2- بعثت پيامبران ونزول کتب آسمانى، از شئون ربوبيّت خداوند است. «رَحْمَةً مِنْ رَبِّکَ»
3- برائت و پرهيز از پشتيبانى کافران به قدرى مهم است که شکرانهى نزول وحى قرار گرفته است. يُلْقى إِلَيْکَ الْکِتابُ ... فَلا تَکُونَنَ ...
4- هرگونه حمايت از کفر وپشتيبانى از جرم ممنوع است. «فَلا تَکُونَنَّ ظَهِيراً لِلْکافِرِينَ»
تفسير نور(10جلدى)، ج7، ص: 104