اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ مِن آياتِه‌ِ أَن خَلَق‌َ لَکُم مِن أَنفُسِکُم أَزواجاً لِتَسکُنُوا إِلَيها وَ جَعَل‌َ بَينَکُم مَوَدَّةً وَ رَحمَةً إِن‌َّ فِي ذلِک‌َ لَآيات‌ٍ لِقَوم‌ٍ يَتَفَکَّرُون‌َ «21»
و از جمله آيات قدرت الهي اينکه خلق فرمود از نفوس شما ازواج و زنهايي که آرام گيريد و سکونت نفس پيدا کنيد به آنها و بين شما و ازواج شما قرار داد و جعل فرمود دوستي و رحمت به يکديگر.
بدرستي که در اينکه، آيات بسياري است از براي قومي که تفکر کنند.
وَ مِن آياتِه‌ِ بيان يک قسمت از آيات الهي.
أَن خَلَق‌َ لَکُم مِن أَنفُسِکُم أَزواجاً اولا خلقت حوا از فاضل طينت آدم بوده و ثانيا نساء از نطفه رجال. چه قدرت نمايي که يک نطفه بسا ذکور و بسا اناث مي‌آورد که در بسياري از خصوصيات تفارق دارند، از حيث عورت و رحم و مشيمة و ثدي و قوه و ضعف، و ثالثا متشاکل يکديگر و از يک جنس بودند، يک زبان و يک قوي.
لِتَسکُنُوا إِلَيها زوج و زوجه، انس به يکديگر و الفت بين اينکه دو و سکون و اطمينان بين آنها با اينکه هيچگونه انتساب رحمي يا شغلي يا معاشرتي بين آنها نبوده، بلکه بسا از يک شهر و يک محله و يک مملکت هم نيستند.
وَ جَعَل‌َ بَينَکُم بين زوج و زوجه دوستي و وداد و علاقه و دلبستگي.
مَوَدَّةً وَ رَحمَةً احسان به يکديگر، خدمت به يکديگر، دلسوز يکديگر حتي بسا بر خود مقدم ميدارد: هُن‌َّ لِباس‌ٌ لَکُم وَ أَنتُم لِباس‌ٌ لَهُن‌َّ (سوره بقره آيه 187).
إِن‌َّ فِي ذلِک‌َ لَآيات‌ٍ لِقَوم‌ٍ يَتَفَکَّرُون‌َ انسان بالاترين عباداتش تفکر در آثار قدرت الهي و در عواقب امور و در پيشامدهاي عالم آخرت است که فرمود:
«تفکر ساعة خير من عبادة ستين سنة»
و در بعضي اخبار
«سبعين سنة».