پیام‌های تفسیر نور

1- مشرکان تعقّل نمى‌کنند و به خود ظلم مى‌کنند. «لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ بَلِ اتَّبَعَ الَّذِينَ ظَلَمُوا» 2- مشرک، براى شرک خود برهان علمى ندارد و سرچشمه‌ى انحرافش‌ جلد 7 - صفحه 196 هوس‌هاى درونى است. اتَّبَعَ‌ ... أَهْواءَهُمْ بِغَيْرِ عِلْمٍ‌ 3- شرک، ظلم به خود است. «اتَّبَعَ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَهْواءَهُمْ» 4- تمايلات انسان، متنوّع است. «أَهْواءَهُمْ» 5- خداوند کسانى را گمراه مى‌کند که به جاى پيروى از علم و عقل، پيرو هوس‌هاى خود باشند. اتَّبَعَ‌ ... أَهْواءَهُمْ‌ ... أَضَلَّ اللَّهُ‌ 6- مشخصات مشرک چند چيز است: ستمگرى: «ظَلَمُوا» بى‌منطقى: «بِغَيْرِ عِلْمٍ» گمراهى: «أَضَلَّ اللَّهُ» بى‌ياورى: «ما لَهُمْ مِنْ ناصِرِينَ» 7- ستمگران هواپرست، روزى غريب وتنها خواهند ماند. اتَّبَعَ‌ ... أَهْواءَهُمْ‌ ... ما لَهُمْ مِنْ ناصِرِينَ‌