1- مرگ و زندگى، گذشته، حال و آينده و رزق و روزى ما به دست خداست.
«خَلَقَکُمْ، رَزَقَکُمْ، يُمِيتُکُمْ، يُحْيِيکُمْ»
2- کارهاى گذشته، دليل بر قدرت خداوند بر کارهاى آينده است. (آفريدن، روزى دادن و ميراندن، نشانهى قدرت خدا بر زنده کردن انسان پس از مرگ است.) «خَلَقَکُمْ- رَزَقَکُمْ- يُمِيتُکُمْ- يُحْيِيکُمْ»
3- روش مقايسه در تعليم و تبليغ، از بهترين روشهاست. اللَّهُ الَّذِي خَلَقَکُمْ ثُمَّ رَزَقَکُمْ ...
هَلْ مِنْ شُرَکائِکُمْ
4- با سؤال، وجدانها را بيدار کنيد. هَلْ مِنْ شُرَکائِکُمْ مَنْ يَفْعَلُ ...
5- قدرتهاى غير الهى استقلالى از خود ندارند، نه تنها از انجام کارهاى بزرگ بلکه از آفريدن کوچکترين موجود نيز عاجزند. «مِنْ شَيْءٍ»
6- هيچ يک از وسايل، اسباب، مقدّمات و شرايط آفرينش را شريک خدا نپنداريم. «سُبْحانَهُ وَ تَعالى عَمَّا يُشْرِکُونَ»
7- شرک، توهين به مقام پروردگار است و انسان بايد او را منزّه و برتر از هرگونه شريک بداند. «سُبْحانَهُ وَ تَعالى»
«1». بقره، 21.
«2». قريش، 3- 4.
جلد 7 - صفحه 207
8- شرک، با هر نام و آرم و شکلى که باشد باطل و محکوم است. «عَمَّا يُشْرِکُونَ»