1- وظيفهى پيامبران، ارشاد مردم است، نه اجبار آنان به پذيرش هدايت. «ما أَنْتَ بِهادِ الْعُمْيِ»
2- پذيرش مردم، محدود است. «إِنْ تُسْمِعُ إِلَّا مَنْ يُؤْمِنُ»
3- داشتن روحيّهى تسليم در برابر حقّ، زمينهساز دريافتهاى معنوى است. إِنْ تُسْمِعُ إِلَّا ... مُسْلِمُونَ
زمين شوره سنبل بر نيارد
در آن تخم عمل ضايع مگردان
4- ايمان به تنهايى کافى نيست، تسليم لازم است. «مَنْ يُؤْمِنُ بِآياتِنا فَهُمْ مُسْلِمُونَ»