اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ ما أَنت‌َ بِهادِ العُمي‌ِ عَن ضَلالَتِهِم إِن تُسمِع‌ُ إِلاّ مَن يُؤمِن‌ُ بِآياتِنا فَهُم مُسلِمُون‌َ (53)
و نيستي تو بتواني به اينکه هدايت کني کورهايي را از گمراهي آنها نميشنواني مگر کسي که ايمان بياورد بآيات ما پس اينها مسلمين هستند تسليم فرمايشات تو هستند و زير بار آنها ميروند.
وَ ما أَنت‌َ بِهادِ العُمي‌ِ عَن ضَلالَتِهِم دو قسم کوري داريم: يکي کوري سر اگر کسي کور باشد و در بيابان که چاه و دست انداز دارد و حيوانات درنده مثل گرگ، پلنگ، ببر، شير، سگ و امثال اينها بسيار باشند کوه و دره داشته باشد اگر يک نفر براي رضاي خداوند بيايد دست او را بگيرد و براه مستقيم بخواهد ببرد و از اينکه دست اندازها و چاهها و حيوانات و کوه‌ها و دره‌ها نجات دهد و او بگويد من خودم راه را بلدم و احتياج بتو ندارم
جلد 14 - صفحه 405
چه اندازه حماقت است و بالاخره بهلاکت خواهد رسيد، قسم دوم کوري قلب است که اينکه کفار و مشرکين و معاندين و امروز اينکه فساق و فجار و جهال هم قلب آنها کور است حقايق را، درک نميکنند حتي مثل پيغمبري بخواهد بآنها بفهماند و از ظلمت کفر و فسق نجات دهد نميتواند چون کور است قلب سياه و ظلماني و در اينکه بيابان دنيا درنده و پرتگاه‌هاي بسيار دارد «بگذار تا بميرد در عين خودپرستي».
إِن تُسمِع‌ُ إِلّا مَن يُؤمِن‌ُ بِآياتِنا که چشم قلب و گوش قلب باز است و نور ايمان قلب او را روشن کرده و پرده غفلت و هواپرستي و ظلمت کفر و فسق را بر طرف کرده و بآيات الهي ايمان آورده او ميشنود و اطاعت ميکند و فرمان مي‌برد.
فَهُم مُسلِمُون‌َ تسليم و انقياد دارند نسبت بجميع اوامر الهي و بجميع واردات و مي گويند «هر چه آن خسرو کند شيرين بود».