اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَيَومَئِذٍ لا يَنفَع‌ُ الَّذِين‌َ ظَلَمُوا مَعذِرَتُهُم وَ لا هُم يُستَعتَبُون‌َ (57)
پس روز قيامت نفع نمي‌بخشد کساني را که ظلم کردند عذر خواهي آنها و نيستند آنها که طلب رجوع کنند يا طلب گذشت کنند.
فَيَومَئِذٍ روز بعث.
لا يَنفَع‌ُ الَّذِين‌َ ظَلَمُوا چه ظلم بدين يا ظلم به بنده‌گان خدا يا ظلم بنفس.
مَعذِرَتُهُم که نميدانستيم جاهل بوديم ديگران ما را فريب دادند و امثال اينها وَ لا هُم يُستَعتَبُون‌َ دو معني کرده‌اند: يکي بمعني اقاله و گذشت چنانچه ميفرمايد وَ إِن يَستَعتِبُوا فَما هُم مِن‌َ المُعتَبِين‌َ (سوره فصلت آيه 24) يا بمعني رجوع بدنيا است که ديگر رجوع نيست.