تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ لَقَدْ ضَرَبْنا لِلنَّاسِ فِي هذَا الْقُرْآنِ مِنْ کُلِّ مَثَلٍ وَ لَئِنْ جِئْتَهُمْ بِآيَةٍ لَيَقُولَنَّ الَّذِينَ کَفَرُوا إِنْ أَنْتُمْ إِلاَّ مُبْطِلُونَ (58) «1» اصول کافى، ج 1، کتاب الحجة، ص 200- 199. (چ بيروت) جلد 10 - صفحه 324 وَ لَقَدْ ضَرَبْنا لِلنَّاسِ‌: و هر آينه بتحقيق بيان نموديم براى مردمان، فِي هذَا الْقُرْآنِ مِنْ کُلِّ مَثَلٍ‌: در اين قرآن از هر مثلى که ايشان را بکار آيد در بيان توحيد و نبوت و حشر و نشر و اصول اعتقاديه و فروع احکاميه و صفات اخلاقيه. يا وصف کرديم براى ايشان هر صفت عجيبه و خوانديم بر ايشان هر قصه غريبه را که در غرايب و اعجوبت مانند امثال است که به سبب غرابت ضرب المثل شده، و اين صفت و قصه مانند صفت مبعوثين است در روز قيامت و قصه ايشان و آنچه گويند در آن روز و آنچه نفع ندهد ايشان را از اعتذار و نشنوند از استعتاب، و لکن ايشان به جهت قساوت به مرتبه‌اى باشند که آيات و شواهد مبدء و معاد و معارف الهيه در آنها تأثير نبخشد، چنانچه از حال آنها اخبار مى‌فرمايد که: وَ لَئِنْ جِئْتَهُمْ بِآيَةٍ: و اگر بياورى تو اى پيغمبر، منکران و معاندان را آيتى از آيات قرآن يا معجزه‌اى مقترحه که برهان باشد بر طريق حق و اثبات نمايد مبدء و معاد را، لَيَقُولَنَّ الَّذِينَ کَفَرُوا: هر آينه گويند آنانکه کافر شدند از فرط عناد و غايت تمرد و فساد، إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا مُبْطِلُونَ‌: نيستيد شما يعنى پيغمبر و مؤمنان، مگر تزوير کنندگان و آورندگان به امر باطل و غير واقع، يعنى آنچه مى‌گوئيد در باب ايمان آوردن به خدا و پيغمبر و حشر و نشر و وقوع حساب و عقاب، دروغ است و بافته شما باشد، نه آنکه از جانب خدا و از آن خبر داده باشد؛ و چنان منهمک و منغمرند در کفر و گمراهى، مثل کسانى که مهر نهاده شده در قلوب آنان که ابدا راه نيابند و از چاه ضلالت نجات پيدا نکنند. و اگر بنا بود خدا طبع و مهر فرمايد قلبى را،