تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
هذا خَلْقُ اللَّهِ فَأَرُونِي ما ذا خَلَقَ الَّذِينَ مِنْ دُونِهِ بَلِ الظَّالِمُونَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ «11»
حق تعالى استدلال فرموده به اين امور بر عزّت خود که آن کمال قدرت اوست و بر حکمت خود که کمال علم اوست و تمهيد فرموده بر آن قاعده توحيد را و تقرير آن فرموده:
هذا خَلْقُ اللَّهِ: اينکه مذکور شد از آسمان و زمين و کوه و حيوان و نبات، آفريده خداست. فَأَرُونِي ما ذا خَلَقَ الَّذِينَ مِنْ دُونِهِ: پس بنمائيد به من اى مشرکان که در عالم چه چيز را آفريدند آنانکه غير اويند و آنها را شريک قرار دهيد، يعنى غير خدا چيزى نيافريده‌اند تا مستحق شرکت باشند. بَلِ الظَّالِمُونَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ: بلکه مشرکان که از جاده حق در گذشته‌اند در گمراهى آشکارا هستند که عاجز را با قادر و مخلوق را با خالق در پرستش و ستايش شريک سازند، و اين قسمت بر هيچ عاقلى مخفى نخواهد بود و وجدان منصف حاکم است بر آن.
جلد 10 - صفحه 338