1- انسان به طور فطرى گرايش توحيدى دارد و ديگران براى مشرک کردن او تلاش مى‌کنند. «جاهَداکَ»
2- در کنار بيان کليّات، به تبصره‌ها نيز توجّه داشته باشيم. (در کنار سفارش به اطاعت از والدين «وَصَّيْنَا الْإِنْسانَ»، به انحرافات احتمالى والدين نيز توجّه شده
«1». نساء، 59.
«2». احزاب، 1.
«3». انسان، 24.
«4». ص، 26.
جلد 7 - صفحه 258
است). «جاهَداکَ عَلى أَنْ تُشْرِکَ»
3- شرک، هيچ گونه منطق علمى ندارد. «لَيْسَ لَکَ بِهِ عِلْمٌ»
4- تقليد کورکورانه ممنوع است. «ما لَيْسَ لَکَ بِهِ عِلْمٌ فَلا تُطِعْهُما»
5- حقّ خدا، بر هر حقّى از جمله حقّ والدين، مقدّم است. «فَلا تُطِعْهُما»
6- هرگاه الگويى را از کسى مى‌گيريم، الگوى مناسب ديگرى را جايگزين آن کنيم. «فَلا تُطِعْهُما- وَ اتَّبِعْ»
7- در موارد انحرافى، اطاعت از والدين لازم نيست، ولى زندگى عادّى را بايد حفظ کرد. «فَلا تُطِعْهُما وَ صاحِبْهُما فِي الدُّنْيا مَعْرُوفاً»
8- همزيستى مسالمت‌آميز با غير مسلمانان، بدون تبعيّت از فرهنگ آنان جايز است. فَلا تُطِعْهُما وَ صاحِبْهُما ... مَعْرُوفاً
9- کار خوب و معروف در هيچ حالى نبايد ترک شود. «صاحِبْهُما فِي الدُّنْيا مَعْرُوفاً»
10- تا آخر عمر بايد با والدين به نيکى رفتار کرد. (حتّى با والدين مشرک) «صاحِبْهُما فِي الدُّنْيا مَعْرُوفاً»
11- انسان‌هاى خدايى، شايسته الگو شدن هستند. «وَ اتَّبِعْ سَبِيلَ مَنْ أَنابَ إِلَيَّ»
- گاهى در انتخاب عقيده و رفتار در خانواده، تفکيک لازم است؛ در زندگى دنيوى همراه با والدين، ولى در پيروى کردن، راه پاکان و صالحان. «وَ اتَّبِعْ سَبِيلَ مَنْ أَنابَ إِلَيَّ»
13- ايمان به معاد، ضامن اصلاح امور و اطاعت انسان از راه خداست. «إِلَيَّ مَرْجِعُکُمْ»
14- قيامت عرصه‌ى حضور انسان‌ها در محضر الهى است. «إِلَيَّ مَرْجِعُکُمْ فَأُنَبِّئُکُمْ»
تفسير نور(10جلدى)، ج7، ص: 259