پیام‌های تفسیر نور

1- توجّه دادن فرزند به علم و قدرت الهى، نشانه‌ى حکمت است. آتَيْنا لُقْمانَ الْحِکْمَةَ ... يا بُنَيَ‌ ... 2- در موعظه، براى هر توصيه‌اى نام مخاطب را تکرار کنيم. (تکرار «يا بُنىّ» در اين سوره و تکرار «يا ابت» در سوره‌ى مريم آيات 40 تا 45). 3- ايمان انسان به حضور عملش در قيامت، سرچشمه‌ى اصلاح اوست. إِنْ تَکُ مِثْقالَ حَبَّةٍ ... يَأْتِ بِهَا اللَّهُ‌ 4- در يک ارزيابى و نظارت کامل، بايد کوچک‌ترين کارها نيز مورد توجّه قرار گيرد. «مِثْقالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ» 5- کوچکى، «خَرْدَلٍ» سفتى، «صَخْرَةٍ» دورى و ناپيدايى، «السَّماواتِ‌، الْأَرْضِ»، در علم الهى و قدرت احضار عمل اثرى ندارد. «يَأْتِ بِهَا اللَّهُ» 6- خداوند به همه چيز آگاه و بر همه چيز تواناست. يَأْتِ بِهَا اللَّهُ‌ ... لَطِيفٌ خَبِيرٌ 7- اعمال انسان، در اين جهان از بين نمى‌رود. «يَأْتِ بِهَا اللَّهُ» 8- حسابرسى خداوند دقيق است، زيرا او لطيف است. «لَطِيفٌ خَبِيرٌ» تفسير نور(10جلدى)، ج‌7، ص: 260