اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ لا تُصَعِّر خَدَّک‌َ لِلنّاس‌ِ وَ لا تَمش‌ِ فِي الأَرض‌ِ مَرَحاً إِن‌َّ اللّه‌َ لا يُحِب‌ُّ کُل‌َّ مُختال‌ٍ فَخُورٍ «18»
صورت بر مگردان و سر زير نينداز و اعراض و بي اعتنايي نکن از ناس و مشي مکن روي زمين از روي تکبر و نخوت محققا خداوند دوست نميدارد هر متکبر افتخار کننده را.
وَ لا تُصَعِّر خَدَّک‌َ لِلنّاس‌ِ رو برنگردان از مردم و اعراض نکن و سر فرو نبر از روي تکبر و نخوت با صورت باز و زبان خوش و حال تواضع با آنها معاشرت کن.
وَ لا تَمش‌ِ فِي الأَرض‌ِ مَرَحاً با فيس و نخوت، بزرگ منشي نکن و بعيد نيست که مراد از مشي مجرد راه رفتن نباشد بلکه مراد رفتار و کردار و معاشرت با بندگان خدا باشد از روي تکبر نباشد بلکه با کمال ملايمت و رفاقت و دوستي باشد.
إِن‌َّ اللّه‌َ لا يُحِب‌ُّ کُل‌َّ مُختال‌ٍ فَخُورٍ از صفات بسيار خبيثه تکبر و افتخار است أَ لَيس‌َ فِي جَهَنَّم‌َ مَثوي‌ً لِلمُتَکَبِّرِين‌َ (زمر آيه 60) و در خبر از حضرت رسول است فرمود
«لا يدخل الجنة من کان في قلبه حبة خردل من الکبر».