پیام‌های تفسیر نور

1- نمونه‌ى جدال ناروا، تعصّب بر افکار باطل نياکان است. يُجادِلُ فِي اللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ‌ ... قالُوا بَلْ نَتَّبِعُ ما وَجَدْنا عَلَيْهِ آباءَنا 2- پيروى از وحى و آنچه از جانب خداوند است، لازم است. «اتَّبِعُوا ما أَنْزَلَ اللَّهُ» 3- با دعوت منحرفان به حقّ، با آنان اتمام حجّت کنيم. «قِيلَ لَهُمُ» 4- براى انسان دو راه وجود دارد: الف: راه خدا، «ما أَنْزَلَ اللَّهُ» ب: راه شيطان. «الشَّيْطانُ يَدْعُوهُمْ إِلى‌ عَذابِ السَّعِيرِ» 5- عقايد نياکان، در سرنوشت نسل آينده مؤثّر است. «وَجَدْنا عَلَيْهِ آباءَنا» 6- تقليد و تعصّبِ کورکورانه ممنوع. وَجَدْنا عَلَيْهِ آباءَنا ... أَ وَ لَوْ کانَ‌ (تعصّب نارواى خويشاوندى، از موانع حقّ‌پذيرى و رشد انديشه است) 7- محيط، جامعه و تاريخ، در انتخاب راه مؤثّر است. «وَجَدْنا عَلَيْهِ آباءَنا» (انسان بايد با نور علم، عقل و وحى، حرکت کند تا هر کجا در محيط، جامعه و تاريخ، انحراف ديد، از آن پرهيز کند.) 8- منطق حقّ، اصل است، نه ملّى‌گرايى وعقايد ورفتار نياکان. أَ وَ لَوْ کانَ الشَّيْطانُ‌ ... 9- شيطان به طور مستمرّ، انسان را به باطل مى‌خواند. «کانَ الشَّيْطانُ يَدْعُوهُمْ» 10- هر راهى جز وحى، بيراهه است و به عذاب دوزخ منتهى مى‌شود. «يَدْعُوهُمْ إِلى‌ عَذابِ السَّعِيرِ» 11- سرانجام پيروى از افکار پوچ نياکان، دوزخ است. «عَذابِ السَّعِيرِ»