تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) ذلِکَ بِأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ وَ أَنَّ ما يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ الْباطِلُ وَ أَنَّ اللَّهَ هُوَ الْعَلِيُّ الْکَبِيرُ (30) ذلِکَ بِأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُ‌: اين ظهور قدرت و عجائب صنعت و اختصاص به آن به حضرت بارى تعالى، به سبب آنست که خداى تعالى او است حق و ثابت در ذات و واجب در جميع جهات الوهيت. وَ أَنَّ ما يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ الْباطِلُ‌: و به سبب آنکه آنچه مى‌خوانند و مى‌پرستند غير از ذات يگانه او باطل و ناحق است الوهيت آن، و آن معدوم است فى حد ذاته که به هيچ وجه موجود نمى‌شود مگر به ايجاد او سبحانه او را. وَ أَنَّ اللَّهَ هُوَ الْعَلِيُّ الْکَبِيرُ: و ديگر به سبب آنکه خداى تعالى او است برتر يعنى غالب بر همه، بزرگ است که بزرگى خاصه ذات يگانه او است و مرتفع و متسلط بر همه چيز که تمامى اشياء در حيطه تصرف او است.