تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
أَ لَمْ تَرَ أَنَّ الْفُلْکَ تَجْرِي فِي الْبَحْرِ بِنِعْمَتِ اللَّهِ لِيُرِيَکُمْ مِنْ آياتِهِ إِنَّ فِي ذلِکَ لَآياتٍ لِکُلِّ صَبَّارٍ شَکُورٍ (31)
«1» توحيد المفضل، چ عربى ص 129- 128. (طبع سوم- مکتبة الداورى قم)
جلد 10 - صفحه 364
بعد از آن استشهاد ديگر فرمايد بر کمال قدرت و حکمت و شمول انعام خود:
أَ لَمْ تَرَ أَنَّ الْفُلْکَ: آيا نديدى و علم ندارى قدرت مطلقه را که بدرستى که کشتى، تَجْرِي فِي الْبَحْرِ: جريان مى‌شود در دريا، بِنِعْمَتِ اللَّهِ: به منت و احسان خداى تعالى در تهيه اسباب آن، چه آن را بر روى آب نگه مى‌دارد و باد را براى حرکت آن مى‌فرستد و اين محض انعام و افضال او است بر بندگان.
لِيُرِيَکُمْ مِنْ آياتِهِ: بنمايد و نشان دهد شما را بعض از دلائل قدرت خود را در حرکت کشتى بوسيله بادها و برخى از عجائب خلقت خود را در دريا. إِنَّ فِي ذلِکَ لَآياتٍ: بدرستى که در جريان کشتى و دريا هر آينه نشانه‌هاست بر شمول قدرت و کمال حکمت و وفور نعمت حضرت عزت. لِکُلِّ صَبَّارٍ شَکُورٍ: براى هر صبر کننده بر بلاها و مشاقّ تکليف، شکر کننده بر نعمتها و سپاسدار منعم حقيقى. و نزد بعضى مراد از «صبّار شکور» مؤمنين هستند، چه در حديث وارد شده ايمان دو نصف است: نصف آن صبر و نصف آن شکر مى‌باشد «1».