اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَذُوقُوا بِما نَسِيتُم لِقاءَ يَومِکُم هذا إِنّا نَسِيناکُم وَ ذُوقُوا عَذاب‌َ الخُلدِ بِما کُنتُم تَعمَلُون‌َ «14»
پس بچشيد بواسطه آن که انکار کرديد ملاقات همچه روزي را براي خود محققا ما هم شما را ترک مي‌کنيم و اعتناء به شما نداريم و عذر شما را، نمي‌پذيريم و بچشيد عذاب دائمي را بواسطه آن چه که بوديد عمل مي‌کرديد.
فَذُوقُوا بِما نَسِيتُم از براي نسيان دو معني کردند يکي بمعني فراموشي مقابل ذکر.
و اينکه، اما در حق بشر مورد مؤاخذه نيست زيرا امر قهريست و بدون اختيار و در حديث رفع هم فرمود:
«رفع عن امتي السهو و النسيان- الحديث»
و اما در حق باري تعالي محال است زيرا منزه از اينکه نوع عوارض است ديگر به معني ترک است مثل قوله تعالي نَسُوا اللّه‌َ فَنَسِيَهُم (توبه آيه 67) پس بناء بر اينکه معني اينکه مي‌شود که در جواب مجرمين مي‌فرمايد: پس بچشيد عذاب را به سبب آن چه ترک کرديد و اگر بگويي يک معني بيش ندارد ناچار بايد گفت در اينکه جا مراد معامله نسيان يعني خود را مثل ناسي قرار داديد که ابدا توجه به خدا و دين و
جلد 14 - صفحه 457
انبياء و احکام الهي نداشتيد.
لِقاءَ يَومِکُم هذا که همچه روزي داريد و البته از کردارهاي شما مؤاخذه خواهد شد.
إِنّا نَسِيناکُم ما هم شما را ترک کرديم يا معامله نسيان با شما نموديم شما را از رحمت خود دور کرديم که معني لعن است که بعد از رحمت است.
وَ ذُوقُوا عَذاب‌َ الخُلدِ که خلود در عذاب باشد و آخر نداشته باشد.
بِما کُنتُم تَعمَلُون‌َ از شرک و کفر و ضلالت و فسق و فجور و صفات خبيثه و اعمال سيئه.