تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسَى الْکِتابَ فَلا تَکُنْ فِي مِرْيَةٍ مِنْ لِقائِهِ وَ جَعَلْناهُ هُدىً لِبَنِي إِسْرائِيلَ «23»
جلد 10 - صفحه 393
شأن نزول: چون مشرکان قريش با وجود آيات واضحه، تکذيب حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله مىکردند و آن حضرت بسيار مغموم مىشدند، حق تعالى براى تسلى آن حضرت واقعه حضرت موسى عليه السّلام و مکذبان او را بيان فرمايد:
وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسَى الْکِتابَ: و هر آينه به تحقيق عطا فرموديم موسى عليه السّلام را کتاب تورات، چنانکه تو را قرآن عطا نموديم. فَلا تَکُنْ فِي مِرْيَةٍ مِنْ لِقائِهِ: پس مباش در شک از ديدن تو کتاب قرآن را، يعنى القا نموديم موسى را مثل آنچه القا نموديم تو را از وحى، پس مباش در شک از اينکه ملاقات کنى مثل آن را. نزد ابن عباس ضمير راجع به موسى عليه السّلام است، يعنى بلا شک و شبهه تو ملاقات خواهى کرد موسى را در دنيا؛ چنانچه در وسيط نقل نموده که حق تعالى وعده داده بود حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله را که پيش از رحلت از دنيا، حضرت موسى را خواهى ديد «1». اينجا به جهت تأکيد همان وعده را فرمايد که شک مکن لقاى او را؛ و در وقتى که حضرت رسالت را به معراج بردند فرمود: حضرت موسى را در وقت عروج در آسمان ششم ديدم، و در وقت نزول هم ملاقات نمودم. نزد بعضى مراد ملاقات در آخرت باشد. وَ جَعَلْناهُ هُدىً لِبَنِي إِسْرائِيلَ: و قرار داديم کتاب تورات را نماينده بنى اسرائيل، يا حضرت موسى را هادى ايشان گردانيديم.