تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
لِيَسْئَلَ الصَّادِقِينَ عَنْ صِدْقِهِمْ وَ أَعَدَّ لِلْکافِرِينَ عَذاباً أَلِيماً «8»
لِيَسْئَلَ الصَّادِقِينَ: تا روز قيامت سؤال فرمايد راستگويان را، يعنى پيغمبران را، عَنْ صِدْقِهِمْ: از راستى ايشان در عهد به اين معنى که هر يک انبياء گواهى دهند بر نفس‌هاى خود از صدق ايشان در عهد و سؤال کند از مصدقان انبياء از تصديق ايشان؛ و اين معنى مستلزم صدق انبياء است. يا بپرسد از پيغمبران که امم ايشان اجابت دعوت آنها کردند يا نه.
از حضرت صادق عليه السّلام مروى است فرمود: اذا سئل الصادق عن صدقه على اىّ وجه قاله فيجازى بحسبه فکيف تکون حال الکاذب: يعنى هرگاه از راستگويان پرسند که بر چه قصد و بر چه وجه راست گفتى تا به حسب آن ايشان را جزا دهد، پس حال دروغگو چگونه خواهد بود «1».
و غرض از سؤال رسل، تبکيت کافران و ناگرويدگان است به ايشان. وَ أَعَدَّ لِلْکافِرِينَ: و مهيا و آماده فرموده براى ناگرويدگان به پيغمبران، عَذاباً أَلِيماً: عذابى دردناک.