اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ ما أَرسَلناکَ إِلاّ کَافَّةً لِلنّاسِ بَشِيراً وَ نَذِيراً وَ لکِنَّ أَکثَرَ النّاسِ لا يَعلَمُونَ «28»
و ما نفرستاديم تو را مگر بر کافه ناس که بشارت دهنده باشي بندگان صالح را و بيم دهنده باشي مفسدين را و لکن اکثر ناس نميدانند.
وَ ما أَرسَلناکَ خداوند نفرستاد رسول محترم را علي فترة من الرسل از زمان عيسي (ع) تا زمان بعثت که دوره جاهليت بود.
إِلّا کَافَّةً لِلنّاسِ از باب مصداق است و الا حضرت مبعوث بر کافه جن و انس بود و گفتيم در اعتقاد به رسالت حضرتش چهار امر معتبر است به علاوه آن چه در انبياء سلف بوده، يکي خاتميت آن حضرت که تا دامنه قيامت دين او باقي است، و يکي بر تمام افراد بشر و جن و نه بر يک طائفه دو طائفه و يکي قرآن مجيدش از باء بسمله تا سين و النّاس که به فارسي ميگوئيم «بس» نه زياده دارد و نه نقيصه و يکي افضليت بر تمام ما سوي اللّه در جميع کمالات و فضائل که بر طبق جميع اينها قرآن ناطق است و غرض از بعث و ارسال آن حضرت دو چيز است. يکي:
بَشِيراً که بشارت دهي اهل ايمان و تقوي و عمل صالح را به بهشت و سعادت و رستگاري و نجات از کليه مهالک دنيا و آخرت، ديگر:
وَ نَذِيراً و انذار کني و بترساني مشرک و کافر و ضال و مضل و ظالم و فاجر و فاسق و طاغي و باغي و عاصي را از عذاب جهنم و غضب و بليات دنيوي و اخروي.
وَ لکِنَّ أَکثَرَ النّاسِ لا يَعلَمُونَ که نه معتقد به رسالت شما هستند و نه به بشارات شما و نه به انذارات شما مثل طبيعي، مشرک، يهود، نصاري و ساير فرق باطله و ضاله.