اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
يَقُول‌ُ يا لَيتَنِي قَدَّمت‌ُ لِحَياتِي «24»
فرداي قيامت ميگويد: اي کاش من تا زنده بودم در دنيا پيش انداخته بودم براي امروزم. دو نحوه حيات داريم يکي حيات دنيوي که در حقيقت اگر با ايمان و علم و اعمال صالحه طي شود زنده است و الا کافر و مشرک و جاهل و عاصي و فاسق و فاجر و ظالم در حقيقت مرده هستند:
النّاس موتي و اهل العلم احياء || علي الهدي لمن استهدي أدلاء
حقيقت حيات حيات قلب است و قلبي که کور و کر و لال باشد سياه و قساوت گرفته باشد در حقيقت مرده است چنانچه ميفرمايد: يا أَيُّهَا الَّذِين‌َ آمَنُوا استَجِيبُوا لِلّه‌ِ وَ لِلرَّسُول‌ِ إِذا دَعاکُم لِما يُحيِيکُم ... الايه انفال آيه 24. و نيز ميفرمايد: إِنَّک‌َ لا تُسمِع‌ُ المَوتي وَ لا تُسمِع‌ُ الصُّم‌َّ الدُّعاءَ إِذا وَلَّوا مُدبِرِين‌َ و بر فرض اسم او را حيات بگذاريم
جلد 18 - صفحه 112
حيات حيواني است نه انساني چه رسد بحيات ايماني.
دوم حيات اخروي که حيات ابدي است لا موت بعده و لا زوال بلکه قضيه بر عکس است اهل ايمان و تقوي و طاعت هميشه زنده هستند.
هرگز نميرد آنکه دلش زنده شد بعشق || ثبت است بر جريده عالم دوام ما
وَ لا تَحسَبَن‌َّ الَّذِين‌َ قُتِلُوا فِي سَبِيل‌ِ اللّه‌ِ أَمواتاً بَل أَحياءٌ عِندَ رَبِّهِم يُرزَقُون‌َ فَرِحِين‌َ بِما آتاهُم‌ُ اللّه‌ُ مِن فَضلِه‌ِ ... الايه آل عمران آيه 169 و 170. فرداي قيامت که پرده برداشته ميشود و حقايق مکشوف ميگردد مشرک آرزو ميکند اي کاش براي امروزم موحد شده بودم کافر: اي کاش مؤمن شده بودم، ضال: اي کاش هدايت شده بودم، فاسق، اي کاش مطيع و هکذا لکن بعد از آنکه کار گذشت چه نتيجه دارد.