تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ مِنْ شَرِّ النَّفَّاثاتِ فِي الْعُقَدِ «4»
وَ مِنْ شَرِّ النَّفَّاثاتِ: و از شرّ دمندگان يعنى زنانى که کلمات سحر مى‌گويند و مى‌دمند، فِي الْعُقَدِ: در گره‌ها. مراد نفاثات، زنانى‌اند که ابطال کنند مقاصد مردان را به حيله‌ها و مکرها و صرف آراى ايشان نمايند از مرادشان، به ارائه محاسن خود به ايشان و عرض نفس خود به آنها و ايشان را مفتون خود گردانيدن.
بيان- شهيد ثانى (رضوان اللّه عليه) فرمايد: سحر، کلام يا کتابت يا رقيه يا اقسام و غرائم و امثال آن. که احداث شود به سبب آن ضررى بر غير و از جمله بستن مرد را به حيله که نتواند استمتاع برد از زوجه خود. و اقسام بسيار دارد: از جمله دخنه (دود کردن) عقد (گره زدن) رقيه (افسون) تصوير (صورت کشيدن) نفث (دميدن) که در نتيجه ضررى بر غير طارى گردد. تمام شعب آن
جلد 14 - صفحه 392
حرام است و از شر اينگونه اشخاص پناه به خدا بايد برد. «1»