آیه ۴ سوره فلق

سوره فلق(الفلق)، آیه ۴ · جزء ۳۰ · صفحه ۶۰۴

معنی کلمات و عبارات
«النَّفَّاثَاتِ»: جمع نَفَّاثَة، دمندگان. مراد سخن‌چینان فساد پیشه است (نگا: جزء عمّ طبّاره، جزء عمّ شیخ محمّد عبده). صیغه مبالغه است و برای مذکّر و مؤنّث به کار می‌رود. دمیدن در گره، کنایه از افسون و جادو است (نگا: تفهیم القرآن). افسونگران رشته‌ها را گره می‌زدند و همراه با مقداری آب دهان به گره‌ها فوت می‌کردند و بدانها می‌دمیدند، و سپس گره‌ها را باز می‌کردند، تا به عامّه مردم نشان دهند که گره پیوند زناشوئی فلان مرد و فلان زن را باز و آنان را از هم جدا ساخته‌اند. نمّامان و سخن‌چینان هم خویشتن را در لباس دلسوزان و دوستداران در پیش اینان و آنان نشان می‌دهند و بدین وسیله پیوندها را سست و گسسته می‌کنند. لذا کار افسونگران و سخن‌چینان به هم شبیه است. «الْعُقَدِ»: جمع عُقْدَة، گره‌ها. مراد پیوندها و رابطه‌های انسانها است؛ از قبیل پیوند زناشوئی، رابطه دوستی، ارتباط مکتبی.
نزول

سال ۳ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال

نکات آیه
۱ - زنانى، در عصر بعثت با گره زدن و افشاندن ترشحات دهان بر گره ها، مردم را جادو مى کردند. «النفّ-ثت فى العقد» فعل «نَفَثَ»، زمانى گفته مى شود که شخص ترشحاتى از دهان بیرون افکند (مصباح) و «نَفْث» شبیه دمیدن و کمتر از آب دهان افکندن است (صحاح). حرف «ال» در «النفّاثات»، گرچه براى تعریف جنس است; ولى در مقایسه با «غاسق» و «حاسد» - که نکره آورده شده است - ممکن است به معروف بودن کسانى که «نفّاثة» (افسون گر) بودند، نظر داشته باشد. ۲ - دمیدن در گره ها و رساندن ذرّات آب دهان به آن به شکلى خاص، نوعى جادو و داراى آثارى نامطلوب بر انسان است. «و من شرّ النفّ-ثت فى العقد» ۳ - افسون گران، انسان هایى شرور و آزاردهنده دیگران «و من شرّ النفّ-ثت فى العقد» اضافه شرّ در آیه قبل و بعد، به نکره و در این آیه به معرفه، بیانگر تعمیم شر بودن به تمام کسانى است که «نفّاث» (افسون گر) بودند. ۴ - پیامبر(ص)، در معرض خطر از سوى جادوگران و کسانى که با دمیدن در گره هایى مخصوص، درصدد آزار دادن آن حضرت بودند. «و من شرّ النفّ-ثت فى العقد» ۵ - پناه بردن به خداوند از شرّ جادوگران، توصیه اى الهى به پیامبر(ص) «قل أعوذ ... و من شرّ النفّ-ثت فى العقد» ۶ - خداوند، توانا بر ابطال سحر و بى اثر کردن نَفَس جادوگران «و من شرّ النفّ-ثت فى العقد»
تفسیر (۹)
موضوعات

دسته‌بندی موضوعی

فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۲۵)
  • لزوم استعاذه به خدا از شرّ افسونگران+۱ آیه
  • استعاذه به خدا، سبب ایمنی از شرور+۶ آیه
  • پیامبر(صلی الله علیه واله)، موظّف به استعاذه به پروردگار، از شرور پدیدهها، شب تاریک، جادوگران و حسد حسودان+۴ آیه
  • پیامبر(صلی الله علیه واله)، موظّف به پناه بردن به خدا از شرّ افسونگران+۱ آیه
  • خداوند، اموزنده استعاذه به پیامبر(صلی الله علیه واله)+۱۰ آیه
  • حرمت سحر و زیان رساندن به دیگران، به واسطه ان+۱ آیه
  • رجحان استعاذه به خدا، از شرّ افسون گران+۱ آیه
  • حرمت سحر و زیان رساندن به دیگران، به واسطه ان+۱ آیه
  • پیامبر(صلی الله علیه واله)، مامور استعاذه به خداوند، از شرّ زنان جادوگر و ساحر+۱ آیه
  • سحر و جادو، امری شرّافرین
  • استفاده ساحران از ریسمان، در سحر خود+۲ آیه
  • توانایی خداوند بر ابطال سحر جادوگران+۱ آیه
  • پیامبر اسلام(صلی الله علیه واله)، در معرض سحر ساحران+۱ آیه
  • سحر، پدیده ای شناخته شده در عصر بعثت
  • پناه بردن به خداوند از شرّ ساحران، توصیه الهی+۱ آیه
  • اشنایی برخی زنان، با سحر و جادو
  • زنان جادوگر شرّافرین در پیوندهای خانوادگی و اجتماعی، در شمار موجودات شرور
  • افسونگری، مایه شرّ و فساد در روابط انسانها+۱ آیه
  • استعاذه به ربوبیّت پروردگار، موجب مصونیّت از اصابت شرور به ادمی+۱۰ آیه
  • توصیه خدا به پیامبر(صلی الله علیه واله) برای استعاذه و پناه بردن به پروردگارِ صبح، از هر شرّ و بدی+۴ آیه
  • لزوم استعاذه به پروردگارِ صبح، جهت در امان ماندن از شرور و بدیهای پنهان+۴ آیه
  • استعاذه به پروردگار صبح، نجات بخش ادمی از هر شرّ و بدی+۴ آیه
  • برطرف شدن تاریکی شب و شکافتن ان با طلوع صبح به تدبیر خداوند، دلیل توانمندی او بر نجات انسان از حوادث+۴ آیه
  • برطرف شدن تاریکی شب و شکافتن ان با طلوع صبح به تدبیر خداوند، دلیل توانمندی او بر نجات انسان از حوادث+۴ آیه
  • پیامبر صلی الله علیه و اله موظّف به پناه بردن به خدا، از شرّ افسونگران+۱ آیه
واژه‌ها