تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
الَّذِي جَعَلَ لَکُمُ الْأَرْضَ فِراشاً وَ السَّماءَ بِناءً وَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَخْرَجَ بِهِ مِنَ الثَّمَراتِ رِزْقاً لَکُمْ فَلا تَجْعَلُوا لِلَّهِ أَنْداداً وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ «22»
ترجمه
آنچنان خداوندى که قرار داد براى شما زمين را فرش و آسمانرا بناء و نازل فرمود از آسمان آب را پس بيرون آورد بسبب آن از ميوهها روزى را براى شما پس قرار ندهيد براى خدا همتا و مانندهائى را با آنکه شما ميدانيد..
تفسير
خداوند زمين را ملايم با طبايع موافق با ابدان خلق مناسب با زراعت آنها قرار داد که بسهولت بتوانند او را بکنند و اموات خودشان را در آن دفن نمايند و در آن و از آن براى سکونت ابنيه بسازند و قرار نداد آنرا زياد گرم تا بسوزند از حرارت آن و نه زياد سرد تا بخشکند از برودت آن و نه زياد خوشبو تا درد سر بيابند و نه زياد بدبو تا متنفر گردند و نه زياد نرم تا در آن فرو روند و نه زياد سخت تا نتوانند در آن
جلد 1 صفحه 41
زراعت نمايند و بقدرى چسبندگى در آن قرار داد که بتوانند در آن راه روند و از آن خشت بزنند و بنا بسازند و قرار داد آسمانرا سقفى محفوظ در بالاى سرشان که در زير آن قبه نيلگون بسر برند و آفتاب و ماه و ستارگان را زينت آن قرار داد تا روشنى دهند و فوائد بيشمار بمردم برسانند و باران را از آسمان نازل فرمود هر قطره را بتوسط فرشته تا در محلى که مأمور است بزمين برساند و کوه و تپه و دريا و صحرا و همه جا را سيراب نمايد و قطره قطره قرار داد ريز و درشت بر حسب حکمت و مصلحت تا يکدفعه نيايد و زراعت و ميوهجات و زمين را فاسد نکند و بيرون آورد از برکت آن ميوههاى گوناگون و حبوبات رنگارنگ را براى آنکه مردم از آنها بخورند و بپوشند و بنوشند و منتفع شوند پس نبايد قرار دهند براى خدا مماثل و مشابه و شريکى را مانند بتانيکه عقل و شعور و ادراک ندارند با آنکه همه ميدانند که هيچ يک از آنها نميتوانند اين نعمتها را براى مردم تهيه نمايند پس همه ميدانند که خداوند يکتا و بىهمتا است و مثل و مانند ندارد و بايد شکر نعمت بجا آورد و غير را در عبادت او شريک ننمود.