بر خلاف آنچه در ميان مردم مشهور شده است، «أَبابِيلَ» نام پرنده‌اى خاص نيست، بلکه به معناى دسته دسته و گروه گروه است. «طَيْراً أَبابِيلَ» يعنى پرندگانى فوج فوج در دسته‌هاى پراکنده بر سر آنها فرود آمدند. کلمه «طَيْراً» به معناى جنس پرندگان است، نه به معناى مفرد پرنده.
در شأن نزول اين آيه مى‌خوانيم: پادشاهى به نام ابرهه در يمن معبدى از سنگ مرمر ساخت و دستور داد مردم آن را زيارت و طواف کنند. مرد عربى به اين معبد جسارت کرد. او لشکرى فيل سوار را تا نزديک مکه آورد تا به انتقام آن جسارت، کعبه را خراب کند.
جلد 10 - صفحه 595
خداوند نيز پرندگانى را که در منقارشان سنگريزه‌اى داشتند به سوى آنان فرستاد. با بارش سنگريزه‌ها، لشکر ابرهه مانند کاه خورد شده به زمين ريختند و نابود شدند. آن سال را عام الفيل ناميدند و پيامبر اسلام نيز در همان سال به دنيا آمد. «1»
اصحاب فيل هم خورد شدند، هم تحقير. «کَعَصْفٍ مَأْکُولٍ» تشبيه به کاهى که خوراک حيوان شده يعنى سرگين، بدترين تحقير است.