تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَيْلٌ لِکُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ «1» الَّذِي جَمَعَ مالًا وَ عَدَّدَهُ «2» يَحْسَبُ أَنَّ مالَهُ أَخْلَدَهُ «3» کَلَّا لَيُنْبَذَنَّ فِي الْحُطَمَةِ «4» وَ ما أَدْراکَ مَا الْحُطَمَةُ «5» نارُ اللَّهِ الْمُوقَدَةُ «6» الَّتِي تَطَّلِعُ عَلَى الْأَفْئِدَةِ «7» إِنَّها عَلَيْهِمْ مُؤْصَدَةٌ «8» فِي عَمَدٍ مُمَدَّدَةٍ «9»
«1» واى بر هر عيب جوى طعنه زن. «2» آنکه مالى جمع کرد و شمارهاش کرد. «3» او خيال مىکند که اموالش او را جاودان ساخته است. «4» چنين نيست (که مىپندارد) قطعاً او در (آتش) شکنندهاى افکنده شود. «5» و تو چه دانى که (آتش) خورد کننده چيست؟ «6» آتش افروخته الهى، «7» که بر دلها راه يابد. «8» آن آتش بر آنان فرو بسته شده (و راه گريزى از آن نيست.) «9» در ستونهايى بلند و کشيده.