تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) کَلاَّ سَوْفَ تَعْلَمُونَ «3» کَلَّا: نه چنان است که همه همت عاقل مصروف دنياى فانى شود و آخرت که سراى باقى است، فراموش کند. زيرا عاقبت آن وبال و حسرت و مآل آن تاسف و ندامت است يا حقا که، سَوْفَ تَعْلَمُونَ‌: زود باشد که بدانند خطاى راى خود را و عاقبت تفاخر و تکاثر را در وقتى که مشاهده اهاويل و شدايد عظيمه کنند، نزد مرگ. اين انذار و وعيد است تا بترسند و از خواب غفلت و مستى غرور و جهالت هشيار شوند و به خود آيند و تدارک نمايند.