تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) لَمْ يَکُنِ الَّذِينَ کَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْکِتابِ وَ الْمُشْرِکِينَ مُنْفَکِّينَ حَتَّى تَأْتِيَهُمُ الْبَيِّنَةُ «1» رَسُولٌ مِنَ اللَّهِ يَتْلُوا صُحُفاً مُطَهَّرَةً «2» فِيها کُتُبٌ قَيِّمَةٌ «3» وَ ما تَفَرَّقَ الَّذِينَ أُوتُوا الْکِتابَ إِلَّا مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَيِّنَةُ «4» کسانى که کفر ورزيدند از اهل کتاب و مشرکان، (از راه انحرافى خود) دست برندارند تا آنکه دليل روشنى برايشان بيايد. پيامبرى از سوى خدا که کتاب (آسمانى) را تلاوت کند. در آن‌ها نوشته‌هايى استوار و با ارزش است. کسانى که به آنان کتاب داده شد، متفرّق نشدند مگر بعد از آنکه برهان روشن برايشان آمد.