«سَلامٌ»، يکى از نام‌هاى خداوند در قرآن است. هُوَ اللَّهُ الَّذِي لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْمَلِکُ الْقُدُّوسُ السَّلامُ ... «6»
مراد از «سَلامٌ» در اين آيه، لطف و عنايت ويژه الهى نسبت به بندگان در شب قدر است که سلامت و رحمت و برکت را به دنبال دارد و باب نقمت و عذاب را مى‌بندد، زيرا کيد و وسوسه شيطان در آن شب مؤثر واقع نشود. «7»
در شب قدر، فرشتگان به زمين نازل مى‌شوند و بر هر مرد و زنى که در حال عبادت باشند، سلام مى‌کنند. «8» چنانکه در قيامت نيز با گفتن سلام به استقبال بهشتيان مى‌روند: «سَلامٌ
«1». انبياء، 27.
«2». نحل، 50.
«3». اختصاص، ص 109.
«4». تفسير قمى، ج 2، ص 260.
«5». بحار الانوار، ج 56، ص 174.
«6». حشر، 23.
«7». تفسير الميزان.
«8». تفسير مجمع البيان.
جلد 10 - صفحه 552
عَلَيْکُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوها خالِدِينَ» «1»