نکته‌های تفسیر نور

«بينة» به معناى دليل روشن است که به واسطه آن حق از باطل آشکار گردد. «قَيِّمَةٌ» به معناى مستقيم، محکم، ارزشمند و گرانبهاست. «قيم» به کسى گويند که دلسوز است و به مصالح ديگران قيام مى‌کند. حرف تاء در کلمه‌ «قَيِّمَةٌ» براى مبالغه است نظير علّامة، نه تأنيث. اين آيه را دو گونه تفسير کرده‌اند: طبق يک تفسير سخن از بى‌وفائى و عدم صداقت اهل کتاب و مشرکان است و در تفسير ديگر سخن از اتمام حجت براى آنان است. ادعاى کفار اين بود که تا دليل روشنى به ما نرسد، در راه خود باقى هستيم، ولى بعد از آن که‌ جلد 10 - صفحه 555 دليل روشنى رسيد، باز هم در راه خود باقى ماندند و جز عده‌اى ايمان نياوردند. شبيه اين مضمون، در آيه 89 سوره بقره آمده است که قبل از ظهور اسلام در انتظار آمدن پيامبر جديدى بودند و به خود نويد مى‌دادند، ولى‌ «فَلَمَّا جاءَهُمْ ما عَرَفُوا کَفَرُوا» همين که آمد براى آنان چيزى را که مى‌شناختند نپذيرفتند. «صحف» جمع «صحيفة» است. گويا هر بخش از کتاب آسمانى به تنهايى صحيفه‌اى است. تورات يک کتاب است ولى قرآن در باره آن مى‌فرمايد: «صُحُفِ إِبْراهِيمَ وَ مُوسى‌» «1»