تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
کَلاَّ إِنَّ الْإِنْسانَ لَيَطْغى «6»
کَلَّا: (ردع و منع است مر کسى را که کفران نعمت خالق فرمايد به جهت طغيان و عدوان) يعنى باز ايست اى جاحد نعمت از انکار و کفران خود. يا معنى آنکه حقا إِنَّ الْإِنْسانَ: به درستى که آدمى لَيَطْغى: هر آينه از حد گذرد و گردنکشى مىکند بر خدا.
جلد 14 - صفحه 282