اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَما يُکَذِّبُک‌َ بَعدُ بِالدِّين‌ِ «7»
اينکه آيه را دو نحوه تفسير کردند يک نحوه اينکه خطاب به پيغمبر (ص) باشد که پس از اينکه همه بيانات و براهين و معجزات و ادله و حجج کي تو را تکذيب ميکند بدين مقدس اسلام يعني چه سبب شده که تو را تکذيب ميکند هيچ منشأي ندارد جز قساوت قلب و سياهي دل و کبر و نخوت و حب دنيا و هواي نفس و تقليد آباء و متابعت اکابر و اشباه اينها که در آيات بسيار اشاره دارد.
نحوه ثانيه اينکه خطاب بانسان باشد که در آيه قبل فرمود: لَقَد خَلَقنَا الإِنسان‌َ فِي أَحسَن‌ِ تَقوِيم‌ٍ و مراد مستثني منه باشد که فرمود: ثُم‌َّ رَدَدناه‌ُ أَسفَل‌َ سافِلِين‌َ که چه سبب شده‌اي انسان با اينکه همه الطافي که خدا در حق تو کرده که تو را در احسن تقويم خلق فرموده و تمام وسائل سعادت را تکوينا و تشريعا براي تو آماده کرده عقل و شعور و ادراک و قواي ظاهريه و باطنيه بتو داده و انبياء و رسل فرستاده و کتاب نازل فرموده و راه سعادت و شقاوت را بتو نشان داده چه شده که تکذيب ميکني بروز جزاء و قيامت که يوم الدين است و مراد از دين جزاء است که ميفرمايد در حديث: (النّاس مجزيون بأعمالهم ان خيرا فخير و ان شرا فشر) و در قرآن ميفرمايد: فَمَن يَعمَل مِثقال‌َ ذَرَّةٍ خَيراً يَرَه‌ُ وَ مَن يَعمَل مِثقال‌َ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَه‌ُ زلزال آيه 7 و 8.