تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ إِلى رَبِّکَ فَارْغَبْ «8»
وَ إِلى رَبِّکَ: و به دعاى پروردگار خود، فَارْغَبْ: پس رغبت کن در همه اوقات و هر چه خواهى از درگاه او بخواه، نه از غير او، که قادر بر آوردن حاجات و انجام مهمّات جز او نيست. و از حضرت باقر و صادق عليهما السّلام مروى است: فاذا فرغت من الصّلوة المکتوبة فانصب الى ربّک فى الدّعاء و ارغب اليه فى المسئلة تعطيک: چون از نماز واجب فارغ شدى، جدّ و جهد نما در دعاى به درگاه پروردگار خود. و رغبت کن در سؤال تا عطا فرمايد تو را «2».
حضرت باقر عليه السّلام فرمايد: ما من شي‌ء احبّ الى اللّه من ان يسئل:
نيست چيزى محبوب‌تر به سوى خدا از اينکه سؤال گرديده شود «3». و حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود: افضل عبادة امّتى بعد قرائة القرآن الدّعاء ثمّ قرء «ادعونى استجب لکم .....»: افضل عبادت امت من بعد از قرائت قرآن، دعا است. بعد تلاوت نمود آيه ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَکُمْ ... «4»
«1» کفاية الاثر [رازى قمى] (چ قم- 1401 هج)، ص 118.
«2». تفسير برهان (چ علميه- قم) ج 4 ص 476 روايت 15.
«3». بحار الانوار، چ جديد، ج 93، کتاب الدعاء، باب 16، ص 292 روايت 16 به نقل از محاسن- بهمين مضمون در اصول کافى- ج 2- کتاب الدعاء ص 466، روايت 2.
«4». بحار الانوار چ جديد، ج 93 ص 300 روايت 37 بنقل از دعوات راوندى.
جلد 14 - صفحه 269
سوره نود و پنجم (التين)
سورة التّين- اين سوره مبارکه مکى است و نزد جماعتى مدنى است.
عدد آيات- هشت آيه.
عدد کلمات- سى و پنج.
عدد حروف- يکصد و پنجاه.
ثواب تلاوت- عن الصّادق عليه السّلام: من قرء سورة و التّين فى فرائضه و نوافله اعطى من الجنّة حيث يرضى: هر که قرائت کند سوره «و التين» را در نماز واجب و مستحب، عطا گرديده شود در بهشت، هر جا که بخواهد «1».
چون حق تعالى خاتمه سوره سابقه فرمود براغب شدن بدرگاه او افتتاح اين سوره فرمايد به اينکه او خالقى است که مستحقّ عبادت باشد و تأکيد آن فرمايد:
به قسم.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ