تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
وَ الضُّحى «1»
وَ الضُّحى: سوگند به چاشتگاه که آفتاب در آن وقت ارتفاع يافته و به سبب آن نور روز زايد گشته.
جلد 14 - صفحه 248
بيان- تخصيص اين وقت از روز يا به جهت قوت و تزايد نور آفتاب است در آن زمان و وقت اعتدال نهار در سرما و گرما در زمستان و تابستان، يا به سبب آنکه در آن ساعت حق تعالى با حضرت موسى کليم اللّه تکلّم فرموده (به ايجاد سخن) و در آنوقت سحره فرعون مشاهده معجزه حضرت موسى عليه السّلام نموده، خداى را سجده کردند. نزد بعضى مراد «ربّ الضّحى» است.