تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ والِدٍ وَ ما وَلَدَ «3»
وَ والِدٍ: و سوگند به پدر که آدم ابو البشر، و خلقت او اعجب از خلقت ذريّه او است؛ يا حضرت ابراهيم عليه السّلام که پدر حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و بانى کعبه معظّمه است در مکه، وَ ما وَلَدَ: و به آنچه زاده است آن را آدم که تمام ذريّه اويند. که عمّار زمين‌اند.
در مجمع- از حضرت صادق عليه السّلام مروى است که يعنى آدم و آنچه تولد يافته از انبياء و اوصياء و اتباع ايشان. «2» در کافى- به حديث مرفوع از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام قال: «و من ولد من الائمّة» «3»
«1» مجمع البيان (چ 1403 هج)، ج 5 ص 493.
«2» همان مدرک
«3» اصول کافى، (چ بيروت) ج 1 ص 414 روايت 11.
جلد 14 - صفحه 214