تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ ثَمُودَ الَّذِينَ جابُوا الصَّخْرَ بِالْوادِ «9»
وَ ثَمُودَ: و آيا نديدى و خبر به تو نرسيد که چه کرد پروردگار تو به ثمود، که قوم صالح پيغمبر بودند؟ الَّذِينَ جابُوا الصَّخْرَ: آنان که مىبريدند سنگها و کوهها را براى مأواى خود، بِالْوادِ: به وادى که مىتراشيدند از کوهها، خانههاى مخروطى و منحوطى موافق زندگانى خود، که هزار هزار خانهها بنا نمودند. قوّت و جسيم اولاد زياد و عمر بسيار داشتند. حضرت صالح عليه السّلام را خدا بر آنها مبعوث و دعوت به توحيد نمود. شتر سرخ موى به اوصاف خاصّه از آن حضرت طلبيدند، به شرايط به آنها عطا شد. عاقبت سرکشى نمودند و شتر را پى کرده، مستوجب عذاب شدند. پس فرا گرفت ايشان را صيحه و صاعقه آسمانى و همه مستأصل و هلاک شدند، در حالتى که همه سوخته و خاکستر گرديدند و کسى از آنها باقى نماند.